Dit gebeurt er wanneer je Remco Evenepoel kwaad maakt

ZOTTEGEM – Het is zover. Remco Evenepoel (19) heeft zijn eerste profzege beet. Hij was de smaakmaker van de tweede etappe in de Baloise Belgium Tour. Tijdens de laatste van twee ronden in Zottegem ging hij er met Victor Campenaerts, die andere  landgenoot die de laatste maanden in de picture staat, vandoor. Evenepoel pakt meteen ook de leiderstrui. De kans is bijzonder groot dat hij die morgen, na de tijdrit van amper negen kilometer, zal behouden. Meer zelfs, wellicht kan hij de kloof van 42 seconden die hij heeft op zijn naaste achtervolgers, nog uitdiepen.

Beppu, Jans, Molly, Leroux, Hermans en Peeters tekenden voor de vroege ontsnapping. De Nederlander Roy Jans omgorde – virtueel – even de leiderstrui omdat Jan-Willem van ’t Schip in het peloton de rol moest lossen en de voorsprong van de koplopers was opgelopen tot 5’40”. De Muur van Geraardsbergen was er echter teveel aan voor de zes. Even later liet Evenepoel zich een eerste maal opmerken toen hij voorin reed met onder meer Jakobsen, Laporte, Van Hooydonck – die, merkwaardig – geen nieuw wiel kreeg van de neutrale volgwagen toen hij langs de kant stond – en Vliegen. Remco maakte zich kwaad op de anderen omdat ze niet wilden meewerken. ‘Achteraf gezien kwam hun passief rijden me misschien nog goed uit want als we samenblijven wordt het allicht een spurt met twintig.’

Uit een kopgroep van 30 renners ontsnapten vervolgens Evenepoel en Campenaerts. Ze bouwden een voorsprong uit van twintig seconden maar op vijf kilometer voor het einde liep het mis voor de uurrecordhouder. Hij schoof uit en belandde net niet met zijn hoofd tegen een betonnen muurtje. Meteen lag de weg naar de Kastanjelaan in Zottegem wagenwijd open voor Remco Campenaerts.

‘Deze overwinning komt totaal onverwacht omdat het parcours niet echt op mijn lijf was geschreven’, zei de winnaar na afloop, die er wel aan toevoegde dat hij op verkenning was geweest. ‘De anderen zijn gewend om hier te rijden. Voor mij was het nieuw. Op de Valkenberg en de Berendries wou ik het al proberen. Onze ploeg was blijkbaar echter sterk genoeg om de boel achterin gesloten te houden. Voorin heb ik veel risico’s genomen, net als Victor, die jammer genoeg ten val kwam. Misschien zou hij wel hebben gewonnen indien we met zijn tweeën voorin waren gebleven. Ik wist dat ik tijdens de afdaling voorin moest rijden. Ik heb zelf ook de bochten bijzonder scherp aangesneden maar gelukkig bleef ik wel overeind. Op het einde had ik nog genoeg ‘cartouches’ over.

‘Leuk toch dat ik mijn allereerste profzege op Vlaamse wegen behaal. Men had me gevraagd om meer voorin te rijden want gisteren ging dat niet al te goed. Dit zal ik altijd blijven onthouden. Natuurlijk is de tegenstand niet de zwaarste die je je  kan inbeelden maar het leuke is dat ik deze zege behaal in mijn eigen streek. Ik ben zelfs voorbij mijn supporterslokaal gereden.‘

Evenepoel blaakt van zelfvertrouwen. Hij gaat er dan ook vanuit dat hij de eindzege op zak heeft. ‘Morgen is er weinig mogelijk in de tijdrit die voor mij dubbel zolang had mogen zijn. Zaterdag doen we de Waalse hellingen aan en dat is pas echt mijn ding.’ Hij steekt het niet onder stoelen of banken dat hij mikt op het BK tijdrijden. ‘Dat wordt er eentje om naar uit te kijken met  Lampaert, De Gendt, Campenaerts en Van Aert aan de start.’ (EM)

 

 

Pin It on Pinterest