Waarom krijgt elke atleet 38 condooms terwijl niemand ze gebruikt (Ahum)?

WILRIJK – De organisatoren van de Olympische Winterspelen zullen 110 000 condooms uitdelen  aan atleten. Dat zijn 10 000 meer rubbertjes dan bij de vorige Winterspelen in Sotchi, terwijl  er maar 100 meer sporters meedoen aan deze editie. In het Olympisch dorp verblijven 2 925 atleten uit 90 landen. Omgerekend krijgen ze dus bijna 38 condooms per deelnemer voor twee weken Olympisch plezier. Dit is echter nog geen record. Tijdens de Zomerspelen in Rio  werden twee jaar geleden 450 000 condooms ter beschikking gesteld.

Twee jaar geleden werd aan de atleten en atletes van het Nederlandse team gevraagd of ze seks zouden hebben tijdens de Spelen. 90 procent antwoordde negatief. Nadien polste men bij de atleten die in Sydney aanwezig waren gevraagd of ze ter plekke van bil waren geweest. Hierop antwoordde 80 procent dat ze minstens één keer een one-night-stand hadden gehad. Het is evident dat wanneer bommen testosteron en afgetrainde vrouwenlichamen elkaar ontmoeten, dit meer dan eens zal eindigen in een Olympisch bed, vooral wanneer je weken of maanden voordien hebt moeten leven als een asceet. Voormalig judocoach Jean-Marie Dedecker windt er geen doekjes rond: “Mijn atleten moesten zich ter plaatse amuseren en niet liggen zeuren over hun lief. Mijn judoka’s mochten gerust hun gang gaan, ook op seksueel vlak en binnen de eigen ploeg. Ik moedigde ze aan om het met elkaar te doen. Voor hun wedstrijd legde ik er de pees op, na hun competitie verplichtte ik hen om te seksen en te zuipen tot er ze er bij neervielen.’ We waren zelf aanwezig op de Spelen van Barcelona, Atlanta en Sydney en moeten zeggen dat met name Harry Van Barneveld de instructies van zijn coach goed opvolgde. Tijdens de Olympische Spelen van London werd Usain Bolt in de tabloids gelinkt aan Charlotte De Vos. ‘Hij stond ineens naast mij en we hebben een paar woorden gewisseld’, verklaarde ze. Een Nederlandse journalist wou weten of er nog meer was gebeurd. ‘Daar antwoord ik niet op’, zei de aanvoerster van het Belgische hockeyteam.

Voor sappige verhalen moeten we dus in het buitenland zijn. Bij Mieke Sterk bijvoorbeeld, met de estafetteploeg vierde op de 4×100 meter in Mexico: ‘We ontsnapten regelmatig aan de aandacht van de officials. Wat wil je met zoveel mooie mannen en vrouwen bij elkaar in één dorp?’ De dag voor Bob Beamon zijn legendarische 8m90 sprong hadden ze samen in alle intimiteit doorgebracht. ‘Hij heeft me nog ten huwelijk gevraagd.’ Linford Christie, goud op de 100 meter in Barcelona: ‘De Spelen kunnen niet zonder de vele honderden vrijwilligers die er rondlopen. Velen vragen hoe je kamer eruit ziet?

Tja, wat gebeurt er dan, denk je? Het probleem was dat dat ik de kamer moest delen. Gelukkig was onze coach zo vriendelijk om de deur te bewaken voor ongewenste bezoekers.’ Hope Solo, de doelvrouw van de Amerikaanse ploeg die zowel in Peking als London goud behaalde: ‘’s Nachts wordt er in het Olympisch dorp overal gevreeën: op het gras, op de straat,… Of ik daar mee aan deed?

Ik ben geen non hé.’ Ryan Lochte, vijfvoudig medaillewinnaar in het Londens olympisch zwembad, stelde het zo: ’75 procent doet het, 15 procent liegt erover en tien procent weet niet wat ze hebben gemist’. In deze moderne tijden loop je meer dan ooit in de kijker. Jamie Anderson, de Amerikaanse snowboarder die goud won in Sotchi: ‘We moeten meegaan met onze tijd.’ Daarom lanceerde hij een dating-app. waar alleen deelnemers aan de Spelen zich konden melden. In London kreeg zijn idee navolging. Op de tweede dag van de Spelen crashte de app. een eerste keer. (EM)

Pin It on Pinterest