NIET DYLAN GROENEWEGEN MAAR MIKE TEUNISSEN VOLGT ERIK BREUKINK OP

LAKEN – Wieler-minnend Nederland was ervan overtuigd: 30 jaar na Erik Breukink zou een Hollander eindelijk weer in de gele trui rondrijden na de openingsetappe in Brussel. En zo geschiedde. Het was echter niet de verwachte Dylan Groenewegen. Hij kwam op tweeëneenhalve kilometer van het einde ten val kwam. Ploegmaat Mike Teunissen klopte dan maar Peter Sagan en Caleb Ewan in de spurt.

Op 200 meter voor het einde op kop liggen, met Dylan Groenewegen in zijn wiel: dat was het plannetje van Mike Teunissen maar de ex-wereldkampioen bij de beloften in het veldrijden – verbaast u zich daar nog over? – deed het zelf. Vorig jaar nog viel hij zwaar in Polen, maar dat schrikt hem niet af. Dit seizoen won hij twee ritten én de eindzege in de Vierdaagse van Duinkerke en nu dus de proloog in de Tour.

‘Ik kan het gewoon niet geloven’, zei hij. ‘We werken al maanden om Dylan aan het geel te helpen maar in de slotfase moesten we ons plannetje overboord gooien. Ik voelde dat ik nog fris zat terwijl ik links en rechts van mij iedereen zag sterven, inclusief Peter Sagan. Ik kon mijn positie aanhouden en voelde me wat geruster omdat Wout Van Aert nog bij mij was. Uiteraard ging ik er volop voor. Ik rekende op een plek bij de top vijf, maar winnen, neen, dat had ik nooit verwacht. Het was geen gevaarlijke, maar wel een nerveuze sprint, zoals altijd tijdens de eerste dagen van de Ronde van Frankrijk. Goh, wat een rare dag toch. Het zal nog even duren vooraleer ik zal beseffen wat me overkomt. Morgen wacht ons een nieuwe opdracht. Misschien slaagt Steven Kruijswijk er dan wel in om de trui van mij over te nemen.’

Voor Teunissen was het allemaal nieuw: de hectische toestanden na de finish. ‘Elk jaar keek ik uiteraard naar de Tour en dan zag ik die heksenketel na de wedstrijd. Nu maak ik het zelf mee: flashinterview, podiumceremonie, nog meer persbabbels,… Ik heb heel even de tijd gehad om mijn vriendin te omhelzen en om met mijn vader te bellen, die op tien kilometer voor de streep stond. Aan hun stem te horen  heb ik wel wat teweeg gebracht.’

Tot slot maakte hij ook nog even promotie voor het veldrijden. ‘Het is geen toeval dat cyclo-crossers zo goed presteren. Het niveau van het veldrijden ligt bijzonder hoog. Mensen onderschatten dat. Je kan je echter geen betere voorbereiding voorstellen richting wegwielrennen. Ik hoop dan ook dat veel meer jongens en meisjes aan veldrijden gaan doen.’

Het is niet de eerste keer dat hij vlugger is dan Groenewegen. Ook in Duinkerke gebeurde dat al tweemaal. Tijd voor een nieuwe rol binnen de ploeg? ‘Absoluut niet. In Duinkerke kreeg ik die overwinning van Dylan cadeau. Ik ben naar deze ploeg gekomen om af en toe eens een spurt te winnen al had ik nooit gedacht dat dit in de Tour zou gebeuren uiteraard.’

BOLLETJESTRUI VOOR VAN AVERMAET

De 194,5 kilometer tussen het Paleis van Brussel en dat van Laken, met een ommetje langs Charleroi, werden afgewerkt tussen een zee van volk. Het moeten er 100.000-den zijn geweest die naar Oost-Vlaanderen, Vlaams Brabant en Henegouwen waren afgezakt. De koers verliep zoals iedereen het had voorspeld. Van bij het begin werd er voluit gas gegeven. Wie eerst door zou komen op de Muur van Geraardsbergen zou ook de bolletjestrui mogen aantrekken. Uiteindelijk zal het maar een voetnoot in het Tourverhaal zijn maar het was duidelijk dat verschillende landgenoten er hun zinnen hadden op gezet. Ook Greg Van Avermaet al beweerde hij vooraf het tegendeel. ‘Een beetje liegen mag toch wel niet’, lachte hij na afloop. ‘Stel dat ik mijn plannetje had vrijgegeven, dan had iedereen naar mij gekeken. Ik heb wat moeten wringen om mee voorin te zitten en in het spoor te geraken van Berhane, Würtz en Meurisse. Natuurlijk had ik hier mijn zinnen op gezet. Het is misschien de enige keer in mijn carrière dat de Ronde over de Muur passeert. Die kans mocht ik niet laten liggen. Na morgen hou ik de trui sowieso maar het is niet de bedoeling om ze maandag met hand en tand te gaan verdedigen en dat meen ik wel echt. Ik zal dan ook niet meegaan wanneer er zich een nieuwe vroege ontsnapping voordoet maar me sparen tot het einde.’

U hebt het al begrepen, na de Muur en de Bosberg, liet Van Avermaet de andere drie rustig verder pedaleren. Met de tussensprint in Les Bons Villers (gewonnen door Sagan) in zicht was de hergroepering een feit. Even later ging Evano Rossetto (32) aan de haal, een man met een verhaal. Pas twee jaar geleden reed hij zijn eerste Tour. Dit seizoen kwam hij op training in Nice ten val omdat een overlopende kat haar voorrang nam. Hij brak zijn heup maar reed nog vrolijk over een berg richting hotel. In mei pas maakte hij zijn wederoptreden in de Ronde van Yorkshire. Leuk verhaal dus maar zijn Tourstory was op tien kilometer voor het einde uitverteld. Voordien was de eerste val uit de Ronde een feit Onder meer topfavoriet Jakob Fuglsang ging tegen de vlakte. Na afloop van de rit werd hij onmiddellijk naar de medische dienst gebracht waar schaafwonden aan de knie en de elleboog werden vastgesteld.

Het liet zich raden  dat een bende renners, die tegen 70 kilometer per uur door de straten van Brussel raast, zou leiden tot een nieuwe valpartij. Zoals hierboven beschreven was onder meer Groenewegen daar het slachtoffer van, samen met Mohoric, Buchmann en Wisniowski. Hun verwondingen bleken mee te vallen. Hoe Teunissen uiteindelijk won, beschreven we hierboven al.

Oliver Naesen eindigde op de achtste plaats en was daarmee onze beste landgenoot. ‘Het was zaak om me vooral niet te laten insluiten en een veilige zone op te zoeken. Het is niet leuk wanneer je tijdens de openingsrit al ten val komt, wat blijkbaar veel renners is overkomen. Deze dag zal ik niet vergeten. Het begon al met een kippenveldmoment ’s morgens tijdens het volkslied en de emoties zijn eigenlijk nooit gaan liggen. Er was zeker meer volk op de been dan in de Ronde van Vlaanderen.’

Het plannetje van Hilaire Van der Schueren – de bolletjestrui pakken – lukte niet, al zat er wel een mannetje van Wanty – Gobert mee in de ontsnapping: Xandro Meurisse. ‘Ik ben bijzonder teleurgesteld. Het was mijn doel en mijn droom om te trui te nemen. Het verwonderde me niet dat Van Avermaet er bij was. Dat had hij enkele maanden geleden al aangekondigd. Eigenlijk gun ik het hem wel. Ik pakte nog een punt op de Bosberg en dat kan maandag belangrijk zijn wanneer er zeven punten te rapen vallen. Ik denk niet dat Greg zich dan zal moeien.’ Morgen gaat Ineos als eerste van start in de ploegentijdrit. Deceuninck – Quick Step, Wanty – Gobert en Jumbo Visma sluiten de rij.

Edwin MARIËN/ Foto ASO – Pauline BALLET)

 

Pin It on Pinterest