Wout Van Aert: ‘Waarom ben ik de enige die achter Van der Poel rijdt?

De Azencross in Loenhout was één van de weinige veldritten waar Mathieu van der Poel nog niet op de erelijst prijkte. Sinds donderdag is daar verandering in gekomen. De Nederlander nam een matige start maar uiteindelijk maakt dat niets uit. Zelfs toen hij in de achtste stelling lag, beende hij iedereen die voor hem reed bij om uiteindelijk alweer met meer dan een halve minuut voorsprong te finishen voor Wout Van Aert en Toon Aerts, die in de schaduw van de grote twee aan een goed seizoen bezig is.

Van Aert mocht twee ronden lang het commando voeren in Loenhout, waar traditiegetrouw opnieuw een mensenmassa stond toe te kijken. In de derde ronde begon Van der Poel zich te roeren. Van Aert, Michael Vanthourenhout en Toon Aerts waren de enigen die het tempo konden volgen. Toen ook Corné Van Kessel en Tim Merlier mee voorin kwamen postvatten vond Van der Poel het welletjes. Hij dreef het tempo. De anderen wisten meteen hoe laat het was.

Wout Van Aert mocht zich voor de zoveelste maal ‘the best of the rest’ noemen, maar wat koop je daarmee? ‘Natuurlijk was Mathieu vandaag de beste. Elke ronde verloor ik terrein. Hij reed gewoon veel vlugger dan ik. Nu wordt stilaan almaar meer duidelijk dat hij in Namen gewoon een slechte dag had. Het dreigt een eentonig seizoen te worden. Vorig jaar speelden we een aantal keren haasje-over maar dat zit er nu niet in. Goed, dat Van der Poel de sterkste renner van het lot is weet ondertussen wel iedereen maar ik vind het wel jammer dat ik altijd de enige ben die achter hem aangaat. De anderen doen niks. Die kijken gewoon naar mij. Begrijpen zij dan niet dat je, wanneer je meer gas geeft, meer kans maakt op een podiumplaats?’ Van der Poel heeft woensdag zijn contract bij Beobank-Corendon – vanaf Nieuwjaarsdag Corendon-Circus – verlengd tot 2020. Misschien het sein voor Van Aert om zijn carrièreplanning aan te passen? ‘Waarom zou ik? Wat heb ik eraan om over te stappen naar de weg om dan jarenlang op kop te moeten rijden voor iemand anders?’ 

Traditiegetrouw relativeerde Van der Poel zijn prestatie door te wijzen op zijn minder goede start. ‘Gelukkig was het parcours zoals ik het graag heb: modderig. Tijdens de vierde ronde merkte ik dat Wout een foutje maakte en daar heb ik van geprofiteerd om een gat te slaan. Dit is één van de mooiste crossen van het seizoen. De publieke belangstelling is altijd enorm.’ Loenhout is ook berucht omwille van het ‘wasbord’. ‘Eerlijk? Dat vind ik niet zou fijn. Daar zou ik liever met een BMX overrijden.’ Wat voor objectieven heeft iemand die gewoon ongenaakbaar is? Vrijdag winnen in de onbelangrijke veldrit van Bredene zal wel niet bovenaan zijn verlanglijstje staan. ‘Alhoewel. Ik heb daar nog nooit gereden. Dat wordt een nieuwe uitdaging.’ Zaterdag volgt dan de avondcross in Diegem. ‘Het zou leuk zijn indien ik daar voor de vierde keer op rij zou kunnen winnen.’ Bijna geruisloos probeert Toon Aerts – die voor eigen publiek reed – zich in de schaduw van het ongenaakbare duo te nestelen. ‘De aanmoedigingen van mijn vele supporters gaven me vleugels maar wat ik belangrijker vind is mijn sprong in het klassement van de DVV-trofee. Aan het eind van de rit hoop ik in de diverse regelmatigheidscriteria binnen de top drie te eindigen.‘ Van der Haar ging compleet de mist in en zakt in het DVV-klassement terug van de tweede naar de zesde plek. Bij de vrouwen won Sanne Cant met dertien seconden voorsprong voor Lucinda Brand en Katie Compton. Eli Iserbyt haalde het bij de beloften.

Tekst: Edwin Mariën
Foto’s: Freddy Vercauteren