Wederoptredende Tim Wellens zet iedereen een hak in Brabantse Pijl

OVERIJSE – De sfeer aan de start van de 58ste Brabantse Pijl, in de schaduw van het prachtige stadhuis van Leuven, deed onwezenlijk aan. Daar waar anders iedereen uitbundig en zenuwachtig is, verliep alles nu heel sereen. Normaal zou Bahrain-Merida, de ploeg van Sonny Colbrelli – de winnaar van vorig jaar – als laatste worden voorgesteld, maar die eer viel te beurt aan Veranda’s Willems – Crélan. Alle renners – ook zij die niet startten zoals Wout Van Aert, die zijn vakantie naar de Verenigde Staten schrapte – wandelden van het rennerspark door de Bondgenotenlaan richting start onder het oorverdovend applaus van de mensenmassa. Tien minuten voor het vertrek verschenen zij als eersten aan de startlijn. Toen braken de emoties pas echt los. De aangekondigde minuut stilte werden tien minuten ingetogenheid. Later op de middag geraakte bekend dat de autopsie had uitgewezen dat Goolaerts eerst een hartstilstand kreeg en daardoor viel. In de Brabantse Pijl diende de Nederlander Van Winden naar het ziekenhuis te worden afgevoerd met een beenblessure.

Zich concentreren op de wedstrijd was voor iedereen moeilijk maar het moest nu eenmaal. Een kopgroep van zeven kwam tot stand, waaronder Dries De Bondt, ploeggenoot van Goolaerts.  De Roemeen Eduard Grosu leverde het langst weerwerk. Al de ganse dag was duidelijk dat het team van Lotto Soudal zijn zinnen op deze wedstrijd had gezet. Tosh Van der Sande ging aan de haal in het gezelschap van de Australiër Jack Haig (24). Toen zij werden ingerekend stond Tim Wellens klaar om– met nog acht kilometer voor de boeg – aan een solotocht te beginnen. Zijn doorgedreven trainingen van de voorbije drie weken leverden vruchten af. In geen tijd bouwde hij een voorsprong uit van een halve minuut. De Limburger won met voorsprong al was hij de eerste om de waarde van zijn overwinning te relativeren. Het deelnemersveld van deze Brabantse Pijl was dan ook niet echt denderend.

Wellens werd ziek tijdens Parijs-Nice en miste daardoor de Ronde van Catalonië en de Ronde van het Baskenland. Enigszins jammer want hij begon erg sterk aan het seizoen met overwinningen in  de Trofeo Serra en de Ruta del Sol, waar hij ook het eindklassement op zijn naam schreef. Anderzijds bleek deze periode van inactiviteit een zegen. ‘Hierdoor zag mijn voorbereiding op deze wedstrijd en het drieluik Amstel-Waalse Pijl-Luik er helemaal anders uit: één week rust en nadien drie weken volle bak ertegenaan. Zondag bijvoorbeeld zag ik geen seconde van Parijs-Roubaix. Die dag heb ik 270 kilometer getraind. Daardoor werd ik pas ’s avonds op de hoogte gebracht van hetgeen er met Michael Goolaerts was gebeurd. Ik ben bevriend met Sean De Bie. Wij hebben de voorbije dagen veel contact gehad. Ik mag niet zeggen dat ik Michael goed kende. Het klinkt hard maar tijdens de wedstrijd mag je niet denken aan wat er met hem is gebeurd want anders durf je zelf geen risico’s meer te nemen. Ik vond het wel niet gepast om te juichen, als eerbetoon aan de familie. Het werd tijd dat we deze wedstrijd wonnen. Tijdens de voorbije vier edities haalden we drie keer het podium, maar stonden we nooit op het hoogste schavotje.’ Tiesj Benoot werd net als vorig jaar derde. ’Ik ben daar best tevreden mee. Ik ben gisteren terug gekeerd van een stage in de Sierra Nevada. Daarom dat ik niet op meer had gerekend.’  Sonny Colbrelli, de winnaar van vorig jaar, eindigde tweede. Er werd ook een Brabantse Pijl voor vrouwen gereden, die echter niet in Overijse maar in Gooik, finishte. Die werd gewonnen door de Italiaanse Marta Bastianelli (30), eerder ook de beste in Gent-Wevelgem. (EM)

 

Pin It on Pinterest