Vele deelnemers vonden de weg naar de Garnalenrit

Het absolute record aan inschrijvingen ooit in een ritten­sportwedstrijd. Voor de (relatief jonge) Autoclub Noordzee organisatie was het zeker een hart onder de riem. Boven­dien werd er ook volop gestreden in de eindfase van het VAS regionale rittensportkampioenschap. 47 duidelijk geplaatste controleborden, 9 bemande stempelcontroles en 2 geheime tijdscontroles. Meer was er niet nodig om een hiërarchie in de rangschikking te creëren waarbij slechts twee (2!) van de uiteindelijk 84 gestarte teams met een foutloze controle­kaart de finishlijn bereikten.

Vanwaar dit ongeziene succes? “Misschien doen we wel de juiste dingen”, steekt wedstrijdleider Pieter D’hoore ge­veinsd zelfzeker van wal. “De moeilijkheden bevinden zich in het veld. Ook beginners kunnen genieten van onze rit en we hebben Bjorn Vanoverschelde, die toch wat naam en faam geniet in het rittensportwereldje”. Maar de vele mensen met daglicentie en de nieuwelingen die “eens komen proberen” kennen de naam Vanoverschelde niet… Heeft Bjorn dan een verklaring klaarliggen? “Ik heb er geen enkel idee van”, lacht de parcoursuitzetter. “We hebben vroeg publiciteit ge­voerd en er is misschien een mond-aan-mond reclame van diegenen die de vorige jaren deelnamen. We hebben onze benadering van de wedstrijd. Je zal zien, je hoeft hier geen reglementenboek van buiten te leren. Alle bordjes zullen zeer duidelijk staan opgesteld, er zitten geen scherprijders tussen en er zijn eigenlijk relatief weinig bordjes. We zetten in op bemande stempelcontroles. De moeilijkheden liggen aan de omstandigheden onderweg en de aard van de ge­kozen wegen. Als je verloren rijdt kan je altijd weer aan­pikken bij een volgend deel van het parcours. Dat spreekt misschien veel mensen aan. Vooral recreatie is zeer recht toe – recht aan. Ik weet zeker dat er achteraf mensen zullen zijn die het allemaal te gemakkelijk vinden. Wel, die nodig ik dan uit om over te stappen naar de klasse Toerisme!”

Naar de wedstrijd dan. En beginnen we met de instapklasse “recreatie”. Daar ging de winst naar routiniers Edith Hoog­wijs en Peter Wellens, die na de openingsrit in januari hier hun tweede seizoenszege opstrijken. “Toch geluk gehad”, vertelt Peter. “Dat zit vooral in het noteren van de ideale tijd. Wij gebruiken ook gewoon de dagteller van de wagen en een gsm en dan moet je gokken of je nu een minuut eerder of later noteert, of een paar honderd meter vroeger of later. Dat maakt uit. Gerekend over de afstand heb je ongeveer 400 m per minuut. Als je er dus een minuut naast zit… tel dan de straftijd maar uit!” Hoedanook, met deze zege sluiten zij weer aan bij de kop van het kampioenschap. De meest opvallende prestatie kwam wellicht van vader en zoon Babeliowsky. Navigator Bram, letterlijk net 12 gewor­den, was toe aan zijn eerste wedstrijd. Ze eindigden op de tweede plaats, slechts 1 strafminuut verwijderd van de uit­eindelijke winnaars! De derde podiumplaats ging naar de mooie Fiat van Aarts-Aarts, die het typisch decor wel wist te smaken.

In de toerismeklasse barstte de eindstrijd om het kampioen­schap helemaal los. Getuige de eindrangschikking waarbij de eerste vier posities werden ingenomen door het leidende kwartet in het VAS-kampioenschap. Net als vorig seizoen ging de zege naar Jens Vanoverschelde en Pablo Cracco, die zijn streekkennis optimaal kon uitspelen. De tweede plaats ging naar de jongelingen Tim Claeys en Jorden Boone, één van de slechts twee teams die de Garnalenrit foutloos wis­ten af te leggen! Vader en zoon De Man, in de Matra Murena, vervolledigden het podium en snoepten nog enkele kampi­oenschapspunten af van Guy Agten, genavigeerd door Do­miniek Seynaeve. Zij werden pas vierde maar blijven aan­spraak maken op de titel.

In de sportklasse zagen we de overwinning van een ander vader en zoon duo. De jonge Olivier Dupont gidste vader Guy naar de eindoverwinning. Hij klopte op een moeilijk parcours routiniers Leo en Inge Rackham die met een twee­de plaats hun leiderspositie in het kampioenschap verstevi­gen. Het podium werd vervolledigd door de broers Buyse, meteen hun derde podium op drie deelnames dit seizoen.

Tevreden deelnemers, goed weer en een recordaantal in­schrijvingen. Alles zou dus peis en vree moeten zijn. Maar elk voordeel “hep z’n nadeel”, orakelde ooit een zeer beken­de voetbalmens… “We moeten stilaan op zoek gaan naar een aantal oplossingen”, liet Pieter D’Hoore ons nog weten. “Het grote aantal deelnemers zorgt voor parkeerproblemen op de smalle wegeltjes rond de huidige zaal. We opereren nu al 5 jaar vanuit zaal “De Turfhouwe” te Lichtervelde van­waar we diverse streken konden aansnijden. Maar het com­fort ging de laatste jaren steeds achteruit met lange ver­bindingen naar de regio waar we onze, en Bjorn’s, troeven kunnen uitspelen en dat wordt lastig met de toegelaten 130 km aan wedstrijdlengte. We hebben een aantal mogelijke locaties op het oog maar er staat concreet nog niets vast. We blijven bouwen op de succesformule van de afgelopen jaren en zullen die verder bijsturen!”

Toch wordt er al afspraak gemaakt op zaterdag 27 oktober 2018 voor een nieuwe Garnalenrit…

KLIK HIER VOOR MEER FOTO’S

Tekst: Sidk.be
Foto’s: Jeff Moons

Pin It on Pinterest