Toon Aerts volgt zichzelf op in de jaarmarktcross van Niel

Toon Aerts heeft – net zoals vorig jaar – de Jaarmarktcross van Niel gewonnen. De voormalige Europese kampioen was de betere van Laurens Sweeck en zijn eigen Nederlandse ploegmaat Corné van Kessel. Michael Vanthourenhout, de smaakmaker van de wedstrijd, kwam niet verder dan een vierde plaats.

Geen Van der Poel, Van Aert of Van der Haar op het hertekende parcours van Niel dat er minder zwaar bijlag dan ‘verhoopt’. De startlijst telde 28 deelnemers: 23 Vlamingen, twee Nederlanders, twee Duitsers en één Italiaan. Wie sprak door over mondialisering? Net als tijdens de Kopenbergcross, toen de jury de renners een ronde teveel liet rijden, ging het ook nu mis. Aerts: ‘Ik was niet goed weg maar dat kwam omdat er duidelijk sprake was van een valse start.’ Het kon Michael Vanthourenhout, vorige week nog pisnijdig omdat Aerts hem van een bronzen medaille hield op het EK, niet deren. Hij ging er als een pijl uit een boog vandoor. Aerts: ‘Enkel Tim Merlier kon het tempo volgen. Ikzelf zat vaak alleen te rijden en dan is het moeilijk om terrein terug te winnen.’ Na anderhalve ronde werd ook Merlier uit de wielen gereden.

Vanthourenhout leek een ‘Van der Poeltje’ te gaan doen want hij bouwde zijn voorsprong uit tot twintig seconden. Het Telenet-Fidea-duo Van Kessel/Aerts volgde het dichtst maar trappelde ter plekke. Tot na twee-derde wedstrijd Aerts volle gas gaf. ‘Een slijkcross is echt iets voor mij. Het was de eerste keer dit jaar dat we in dergelijke omstandigheden konden rijden, dus ik wilde iets bewijzen. Gisteren was er nog een supportersfeest en daar voorspelde mijn manager dat ik vandaag zou winnen. Zover durfde ik niet gaan. Tenslotte hangt het feit of je wint of niet niet enkel en alleen van jezelf af. Maar tijdens de laatste vijf crossen eindigde ik telkens bij de top vijf.’

Vanthourenthout ging bijna letterlijk door de knieën en reed zich tot overmaat van ramp ook nog vast in de zandbak. Aerts bouwde zienderogen zijn voorsprong uit en tijdens de laatste anderhalve ronde was er alleen spanning voor de tweede plaats. Sweeck en Van Kessel kwamen almaar dichter bij Vanthourenthout, die op 500 meter van de streep begaf. Laurens Sweeck werd uiteindelijk tweede. ‘Al bij al moet ik daar nog tevreden mee zijn want kort na de start viel ik over de balkjes. Het was volledig mijn eigen fout. Anders had er misschien meer ingezeten, maar ik moet toegeven dat het nieuwe parcours toch lastiger was dan ik dacht.’ Corné van Kessel bekleedde de derde podiumplek. ‘Ook ik reed geen foutloze wedstrijd want kwam vast te zitten in de zandbak.’ Aerts verwacht ook veel van de wedstrijd in Gavere. ‘Het is een parcours waarop veel renners te kampen hebben met materiaalpech. Ik heb deze week volledig naar het weekend toegeleefd. Maandag en dinsdag heb ik rust genomen. Vanaf donderdag ben ik er volop tegenaan gegaan. Dat bleek de juiste werkwijze.’

Bij de vrouwen kende Sanne Cant alweer pech. Ze werd tiende aan het eind van de openingsronde. ‘Ik hou er wat kneuzingen en een pijnlijke elleboog en knie aan over maar gelukkig geen breuken. Mijn voorwiel stond helemaal scheef zodat ik al vlug kansloos was.’ De overwinning ging naar de Britse Nikki Brammeier (‘Ik ben enorm blij want de laatste weken speelde ziekte me regelmatig parten maar modder is echt wel mijn ding’) voor Alice Maria Arzuffi – derde op het EK – en Ellen Van Loy. (EM)