Filippo Pozatto en derny’s in Antwerpen: een geslaagd huwelijk

De Italiaan Filippo Pozzato was de snelste dernyrijder in de Profronde van Deurne. De Italiaan en dernykoersen in ons land, meer bepaald in de Antwerpse regio: het is meer dan een geslaagd huwelijk. De gedoodverfde favoriet, Wout Van Aert, slaagde er niet in om zichzelf op te volgen en het debuut van Laurens De Plus achter de lichte motoren leverde hem meteen een derde plaats.

Het Pinsterweekend betekent feest in Deurne, meer bepaald langs de Noordkant, om en rond de Bosuil. Dat zal wel voor het laatst met zicht op de ‘historische tribune één’ zijn. De sloopvergunning werd immers afgeleverd en eerstdaags gaat hij dus tegen de vlakte voor een spiksplinternieuwe zittribune. Muziek, maar ook koers. Wie een ticket had bemachtigd voor de VIP-toren kon zelfs de wedstrijd in zijn geheel bekijken. De omloop was dan ook amper 1,2 kilometer lang. Vertrek en aankomst lagen voor de vijver aan de hoofdingang van het Antwerp-stadion en de renners dienden slechts drie bochten te nemen: aan de rotonde op de Gallifortlei, aan de Ter Heydelaan en dan opnieuw richting Jan Welterslaan. Het leek wel een pistewedstrijd en dat vergt de nodige concentratie en ervaring. Vandaar dat tijdens het voorbereidingsprogramma enkele renners onzacht kennis maakten met de kasseien, die er gelukkig, door het fraaie weer, droog bijlagen.

Pozzato is een ideaal figuur om dit soort wedstrijden op te luisteren. 35 is hij ondertussen en zijn Italiaanse flair zorgt ervoor dat je hem gerust de opvolger van Mario Cipollini mag noemen. Zijn auto? Een sportwagen. Zijn geliefde lichaamsdeel? Al zijn tatoeages. Je komt het allemaal te weten in de gespecialiseerde pers. Het verhaal dat Karsten Kroon over hem vertelde is te mooi om niet opnieuw op te rakelen. Beiden heren besloten een stapje in de wereld te zetten op de Champs Elysées. Voor 1 000 euro gingen de deuren van de discotheek open en kreeg je meteen een fles wodka voor je neus. Tot zijn stomme verbazing merkte Kroon op dat er zich geen enkele vrouw in het pand bevond maar wel innig zoenende mannen. Pozzato lachte zich te pletter en betaalde met plezier voor de consumptie.

 

Dit sappige verhaal betekent uiteraard niet dat Pozzato een pannenkoek is. In 2006 – een eeuwigheid geleden won hij Milaan-Sanremo maar hij prijkt evenzeer op de erelijsten van Harelbeke en de Tirreno en won twee etappes in de Tour. De eerlijkheid gebiedt ons om er bij te vermelden dat dit allemaal gebeurde voor zijn schorsing. Nadien was de Trofeo Laigueglia zowat het belangrijkste wat hij won. Om de profronde van Deurne niet te vergeten natuurlijk wat hem een ‘kassei’ opleverde. ‘ Zwaar koersje hoor. Ik wist dat Van Aert de snellere renner was maar in de laatste bocht heb ik hem te grazen genomen. Winnen in je tweede thuis. Wat wil je nog meer? Ik rij graag in dit land. De Belgische liefhebbers zijn echte kenners en weten je prestatie naar waarde te schatten. Eind deze maand wil ik nog een keertje schitteren in het Italiaans kampioenschap en nadien zien we wel.’Wanneer hij zijn beloftes nakomt neemt hij in oktober afscheid van het peloton, maar niet van zijn sport. ‘Ik liefst zou ik renners begeleiden op hun weg naar het profwielrennen. Zelf heb ik maar van één ding spijt: dat ik nooit de ronde van Vlaanderen heb gewonnen.’

Wouter Van Aert start in de ronde van Limburg, mikt op het nationaal kampioenschap tijdrijden en koerst uiteraard het BK op de weg om nadien een volledige maand rust in te lassen. Voor De Plus wacht na BK nog de ronde van Polen. (EM)

 

Tekst: Edwin Mariën

Foto’s: Marc Demartin

 

Pin It on Pinterest