Mama van Jorik en Loena Hendricks naar spelen dankzij geldinzamelactie

BRUSSEL – Vorig jaar liepen de Turnhoutse kunstschaatsers Jorik (25) en Loena (18) Hendrickx rond in een zwart T-shirt met daarop de boodschap ‘One Dream, One Goal’. Die ultieme wensdroom van broer en zus was samen deelnemen aan de Olympische Winterspelen in het Zuid-Koreaanse Pyeongchang. Nu is het zover. Gisteren woensdag stapten ze in Brussel Zuid op de trein richting Parijs, in aanwezigheid van hun super-fiere mama Lutgart Iemants (53). Hiervoor werd een geldinzamelactie op het getouw gezet. Het vooropgestelde doel was 5 000 euro inzamelen. De teller staat op 4 515 euro dankzij 127 schenkingen. Zondag wordt de actie ‘Our Mum’s Olympic Dream’ afgesloten. Storten kan dus nog. 

Het moet de droom zijn van elke moeder om een ​​zoon en een dochter te hebben die beiden gekwalificeerd zijn voor de Olympische Spelen. Jorik en Loena Hendrickx, nationale kampioenen in het kunstschaatsen, slaagden daarin. Jorik: ‘Onze ouders zijn extreem trots. Zij hebben heel hun leven opgeofferd voor ons. Al het harde werken, alle offers en al het geld heeft eindelijk iets opgeleverd. Financieel was het normaal gesproken onmogelijk voor hen om ons te vergezellen. Zij hebben ons nog nooit live in een grote wedstrijd zien optreden, behalve mijn moeder op de Europese kampioenschappen in 2011. De grootste droom van haar was om ons ter plaatse te zien schaatsen op de Olympische Spelen in Pyeongchang.’

‘Daarom startten wij een crowdfunding.  De vlucht naar Seoel alleen kost 1 000 euro en tickets voor de competitie heb je pas wanneer je 350 euro per stuk neertelt. Omdat wij beiden zowel de korte als de lange kür afwerken maakt dat 1 400 euro. Atleten krijgen helaas geen gratis tickets voor hun familieleden. Bovendien zijn de hotelkamers superduur en liggen onze wedstrijden zo verspreid dat we gedurende de hele duur van de Spelen ter plekke zullen zijn. Kortom, het kostenplaatje ligt tweemaal zo hoog als in Sotchi.’ Lutgart zelf stond er aangeslagen bij te kijken. Je zou voor minder. Het was trouwens ook de allereerste keer dat ze in een vliegtuig stapte.

Jorik verkoos ervoor om pas erg laat naar Zuid-Korea af te reizen. ‘Dat komt omdat de trainingsfaciliteiten er niet ideaal zijn. Je mag maar 40 minuten per dag op het ijs. Leuk is dat ik zowel de openings- als de sluitingsplechtigheid zal kunnen bijwonen, want dat was in Sotchi niet het geval. Nu heb ik zolang mogelijk in Turnhout getraind. Ik kijk al uit naar de nieuwe ijshal die volgend jaar klaar zou moeten zijn. Ondanks de mediabelangstelling probeer ik deze wedstrijd te bekijken zoals elke andere. Ik hoop beter te presteren dan tijdens de vorige Spelen, toen ik zestiende werd. Eén ding heb ik geleerd: ter plaatse ga ik nu meer proberen te genieten.’ Voor Loena is het Olympisch avontuur uiteraard gloednieuw. ‘Twee weken geleden, op het EK, stond ik op een vierde plaats maar viel ik uiteindelijk terug naar de tiende. Het wordt er niet makkelijker op. Het kunstschaatsen evolueert zienderogen, de moeilijkheidsgraad ligt almaar hoger. En uiteraard zit ook de concurrentie niet stil. Ik ken mijn niveau, nu is het alleen afwachten wat het op de dag van de competitie zal geven want uiteindelijk is dat maar een momentopname.’ Of Jorik en Loena in het Olympisch dorp een appartement mogen delen? ‘Dat mag jammer genoeg niet maar we zullen elkaar wel genoeg tegen het lijf lopen.’ (EM)

 

 

Pin It on Pinterest