Jasper De Buyst laat zijn snelle spurtersbenen spreken in de Heistse Pijl

HEIST – Jasper De Buyst heeft zijn eerste profzege op zak. In de Heistse Pijl – door de moordende concurrentie op de internationale wielerkalender gedegradeerd tot een veredelde kermiskoers – toonde hij zijn snelle spurtersbenen. Hij zette meteen de kroon op het werk van de Loto Soudal-ploeg die numeriek het best was vertegenwoordigd in de kopgroep van zeventien, die even na het ingaan van de zeven plaatselijke ronden tot stand was gekomen.

Een vlakke omloop vanuit Turnhout naar Heist-op-den-Berg, waar de renners nog zeven beklimmingen wachtten van de plaatselijke molshoop: ziedaar de korte samenvatting van hoe het parcours van de Heistse Pijl eruitzag. De aanloop naar de finale werd aan een moordend tempo afgewerkt zodat de traditioneel vroege ontsnapping dit keer niet tot stand kwam en de eerste aanvalspoging meteen de goede bleek. Ook nu maakten een resem veldrijders deel uit van de vluchtersbende die bestond uit Bertazzo, Bosmans, Hermans, Janssens, Mosca, Naesen, Stallaert, Sweeck, Van Aert, Van der Haar, Van Kessel, De Buyst, Dehaes, Maes, McNally, Merz en Van Aert.  Zelfs een aantal wielerencyclopedieën op twee benen wisten over sommige renners niet één zinnig woord te vertellen. Dat betekende niet dat het een eentonige wedstrijd werd. Vooral in de laatste anderhalve ronde – lees 25 kilometer – regende het schuchtere aanvalspogingen. Almaar werd duidelijk dat de numerieke meerderheid van Lotto Soudal (De Buyst-Maes-Mertz) wel eens doorslaggevend zou kunnen zijn. En zo bleek. Zijn piste-ervaring loodste Jasper De Buyst tijdens de laatste rechte lijn van 500 meter voorbij al zijn medevluchters.

’Uiteraard is het plezierig dat we dit hebben kunnen afmaken’, lachte De Buyst die afgelopen zomer met hoge verwachtingen naar de Olympische Spelen in Rio trok maar daar werd weggeblazen en nadien nog in conflict kwam met bondscoach Peter Pieters. Het baanwielrennen hoefde voor hem niet echt meer, een rol in dienst van André Greipel bij de formatie van Lotto Soudal des te meer. De wedstrijden van de Napoleon Games Cycling Cup had hij op de kalender aangestreept en in Heist was het bingo. ‘Denk nu niet dat dit een makkelijke koers was. Er werd al onmiddellijk na de start zeer vlug gereden. Van bij het begin van het seizoen ben ik op zoek naar een zege. Toen die uitbleef geraakte ik niet in paniek. De maand juni moest er immers nog aankomen, te beginnen met deze Heistse Pijl en uitmondend in het nationaal kampioenschap op een biljart-vlakke omloop in Antwerpen.’

Kenny  Dehaes werd tweede. Ook hij zat niet alleen in de kopgroep maar Mark McNally bleek niet meteen de ideale helper. ‘Er zat een overwinning in maar ik heb zelf net iets teveel werk opgeknapt waardoor ik op het einde wat krachten tekort kwam. Ik heb me nog in het wiel van Jasper gezet maar op een bepaald moment was ik dat kwijt waardoor ik ook alle ambities mocht opbergen. Wanneer De Buyst ervandoor gaat dan mag je het vergeten. De beste man uit het peloton ging met de zege aan de haal.’ Het podium werd vervolledigd door Joeri Stallaert. ‘Meer zat er echt niet in. 190 kilometer lang werd er keihard gevlamd zodat op 40 kilometer voor het einde het beste ervan af was. Ik ben op mijn waarde geklopt. Hoedje af voor mijn ploegmaat Jimmy Janssens. Het valt misschien niet altijd op maar hij heeft al een aantal zeer verdienstelijke wedstrijden gereden. Ik kan op hem rekenen.’ (EM)

Pin It on Pinterest