Indrukwekkende zege van Niki Terpstra na een spectaculaire E3 prijs in Harelbeke

Niki Terpstra heeft op een indrukwekkende manier de E3 prijs in Harelbeke op zijn naam geschreven. Na zijn overwinning op de wielerbaan van Roubaix vier jaar geleden is dit ongetwijfeld zijn meest prestigieuze zege. Toen won hij ook Dwars door Vlaanderen en  pakte hij uit met de tekst van het lied ‘Als je wint heb je vrienden’ van Herman Brood en Henry Vrienten’. Nu waren zijn magische woorden: ‘Zie me hakken, zie me jumpen, kijk, kijk, kijk me gaan. Eet geen appel. Eet geen kiwi. Ik wil gaan met die banaan’, van Jebroer, die wij beter kennen van het gecontesteerde ‘Kind van de duivel’. 2014 was trouwens een boerenjaar voor Terpstra. In Harelbeke eindigde hij tweede na Sagan.

Het griepvirus mag dan wel stilaan ons land verlaten, in het wielerpeloton dienden toch behoorlijk wat renners forfait te geven voor de E3-prijs in Harelbeke, in feite de ‘echte’ opening van het Belgische klassieke wielerseizoen. Jens Keukeleire was ziek en ondervond nog teveel last van zijn val in Milaan-Sanremo, Matti Breschel zat aan de antibiotica en werd vervangen door Sacha Modolo en Ian Stannard diende noodgedwongen ruimte te maken voor Kristoffer Halvorsen. De eerste aanvaller van de dag was Pim Lighthart. Saillant detail: de Nederlander was gisteren nog getuige van de geboorte van zijn zoon, Sep.

Dat het om een Wereldbekerwedstrijd ging was niet alleen af te leiden uit de grote persbelangstelling, maar ook aan de nervositeit onderweg waardoor heel wat renners tegen de vlakte gingen. Bij Ryan Gibbons was het al na vijf kilometer al zover. Nog een verschil met de voorbereidende koersen van de voorbije weken: de obligate kopgroep hield dit keer slechts stand tot op 80 kilometer van het einde. Bij de vluchters waren zeven nationaliteiten vertegenwoordigd. Onze landgenoot Kevin Van Melsen maakte er deel vanuit, net als Korsaeth, Oliveira, Consonni, Spengler, Gaudin, Lightart en Lecroq. Hun maximale voorsprong bedroeg 6’20”. Een gesloten overweg haalde hen uit hun ritme.

De grootste tuimelperte gebeurde op 85 kilometer van de meet. De droom van Vanmarcke, Naesen en Stuyven leek in rook te vergaan maar ze vochten terug. Marco Haller was er het ergste aan toe. Hij diende de strijd te staken. Op de Taaienberg, met nog 75 kilometer voor de boeg, reden alleen Lighthard en Gaudin aan de leiding. Net voor de Eikenberg kregen ze het gezelschap van het Quick Step-duo Terpstra-Lampaert, die hun twee vermoeide metgezellen even later te plaatse lieten. In de achtergrond speelde het gevecht van de ‘gladiatoren’ zich af. Greg Van Avermaet ging na de Stationsberg alleen op zoek naar het kop-duo. Zijn poging slaagde niet want in geen tijd kreeg hij het gezelschap van Benoot en Gilbert, maar hij had er wel voor gezorgd dat kleppers als Sagan en Stybar naar de achtergrond werden verwezen. Op de Paterberg, met een hellingspercentage van twaalf procent de nijdigste helling op het parcours, beleefde Sagan zijn calvarietocht. Wat moet dat geven in de Ronde wanneer de renners niet in het gootje kunnen rijden maar, omdat er nadarhekken zullen staan, op de kasseien moeten strijden.

Op de voorlaatste helling van de dag, de Karnemelkbeekstraat – what’s in a name ? – ging Gilbert op zoek naar zijn twee ploegmaats, die de finale kleurden. Even spectaculair als zijn aanvalspoging was de manier waarop negen achtervolgers hem vijf kilometer later alweer ter orde riepen. Ondertussen werd er vooraan ook niet geaarzeld. Met nog 23 kilometer te gaan liet Terpstra zijn teamgenoot in de steek. Vanaf dan leverde de Noord-Nederlander een strijd tegen zichzelf. De slotfase van de E3 prijs is één lange rit over brede lanen richting Harelbeke. Vanaf dan heeft de omloop het profiel van een Formule 1-omloop wat uiteraard in het voordeel van de aanvaller speelt. Op een werkelijk sublieme manier zette de 33-jarige Nederlander het slotakkoord van wat alweer een door Quick Step gedomineerde race was.

‘WE MOESTEN WEL VOLLE BAK GAAN’

Terpstra gaf toe dat hij en Yves Lampaert eerder toevallig in de aanval gingen. ‘Ik heb al een hele tijd de goede vorm te pakken. De afdaling van La Houppe is bijzonder verraderlijk. Eigenlijk hebben we vanaf dat moment plankgas gegeven. Nadien moesten we wel volle bak blijven gaan. Toen er dan in de achtergrond massaal werd gevallen was de keuze duidelijk. Moesten wij misschien stoppen omdat onze tegenstanders tegen het asfalt smakten? Neen toch. Ik denk dat anderen dat ook niet zouden doen.’

‘Ik vond het bijzonder jammer dat ik Yves in de steek moest laten want hij reed een bijzonder sterke wedstrijd. Ik wist niet altijd wat er achter mij gebeurde. Op het moment dat Gilbert in de tegenaanval ging, schreeuwde men allerlei dingen in mijn oortje, maar door het luidruchtige publiek verstond ik er niets van. Toen Philippe zijn poging al bijna in de kiem was gesmoord, drong het bij mij door dat hij in de tegenaanval was gegaan. Alleen op de Kwaremont – waar een groot scherm stond – kreeg ik een idee van onze voorsprong. Het was daar dat Yves in de problemen kwam. Ik heb hem de gelegenheid gegeven om terug bij mij aan te pikken maar toen al was duidelijk dat hij niets meer in zijn mars had. Op een bepaald moment heeft hij mij dan ook een teken gegeven dat ik alleen verder kon. Tijdens de laatste kilometers moest ik niet alleen een strijd leveren tegen de tegenstanders maar ook tegen de wind. Vooral op de brug over de autosnelweg deed die zijn werk. Toen ik op negen kilometer van het einde zag dat ik een snelheid van 39 kilometer per uur haalde wist ik dat ik een tandje moest bijsteken anders zou het onmogelijk zijn geweest om de achtervolgers, die met zijn allen makkelijk tien kilometer meer halen, van me af te houden. Op dat moment rij je een solorace. Dat is niet te vergelijken met een tijdrit.’

Of hij ‘het bananenlied’ tijdens de loop van de race in zijn hoofd had? ‘Dat staat al jaren op mijn i-pod. Zelfs vorig jaar al maar toen kon ik er jammer genoeg niet mee uitpakken. Toen ik onlangs Le Samyn won, was ik het gewoon vergeten maar erg was dat niet want die Walen zouden de tekst toch niet hebben begrepen. Vanmorgen pakte ik ermee uit bij Wilfried Peeters. Ben ik blij dat ik dit na de wedstrijd nog een keertje mocht overdoen.’ Ook Lampaert verdedigde de beslissing om na de massale val door te gaan. Knijpt Team Sky in de Tour soms de remmen dicht wanneer er in de achtergrond iets gebeurt? Het is niet aan de renners die de koers in handen nemen om de boel stil te leggen.’ Philippe Gilbert diende zich dan weer te verrechtvaardigen omdat hij achter zijn team-maats aanging. ‘Yves kreeg het lastig. Daarom vreesde ik dat ze zouden worden gegrepen.’ Greg Van Avermaet bleek verkeerde informatie te hebben doorgekregen. ‘Men meldde mij dat we 40 seconden achterstand hadden. Pas op de Kattemelkstraat zag ik dat de kloof helemaal niet zo groot meer was maar toen was het te laat.’ Nog dit: de organisatoren van de E3 prijs zijn niet de beste maatjes met hun collega’s van Flanders Classics. Als understatement pakten ze zelfs met vier bloemenmeisjes uit waaronder Femke Herygers en Cameron Vandenbroucke. 

Tekst: Edwin Mariën
Foto’s: Eric ‘t Kindt

Pin It on Pinterest