Ijshockeyploeg weigerde Jorik Hendrickx omdat hij niet kon schaatsen

ARENDONK – Loena Hendrickx is op de zestiende plaats geëindigd in het kunstschaatsen bij de vrouwen. De zege was voor Alina Zagitova (amper 15), die de olympische atleten uit Rusland op deze Spelen het eerste goud schonk. De Arendonkse schaatste op ‘Diferente’ van ‘Gotan Project’ een zeer verdienstelijke kür en kreeg 116,72 punten. Daarmee maakte ze de misser uit haar korte kür meer dan goed.
Dat het gezin Hendrickx bestaat uit Lutgart Iemants (54), Jorik (26) en Loena (18) kon u al vaker vernemen via de media. Maar is er ook nog vader (Vic -57), Larris (32) en Rinze (30). Wij dus naar ‘Dakwerken Hendrickx’. Vader (op de foto zie je hem met het petekind van Jorik) is er jammer genoeg niet. ‘Hij is sanitair installateur en is aan het werk in Frankrijk’, zegt Larris. Duidelijk is dat beide broers bijzonder fier zijn op hun schaatsende broer en zus. Dagelijks hebben zij vijf keer contact met één van de andere familieleden in Pyeonchang. ‘Jorik en Loena waren tevreden over hun kür. Jorik heeft het duidelijk beter gedaan dan tijdens voorgaande gelegenheden. Loena is van in het begin meegegroeid in de voetsporen van haar broer. Zij is vanaf haar zesde beginnen schaatsen. Mijn ouders hebben alles gedaan om het hen naar hun zin te maken. Dat heeft twee huizen gekost hoor. Zowel Loena als Jorik hebben hetzelfde temperament. Zij geven niet af. Neem nu eerder deze week. Om tien uur ’s avonds ging de telefoon. Loena aan de lijn. Zij stond al op de schaatsbaan om te trainen. Het was daar toen wel zes uur in de ochtend hé. Jorik leeft volledig voor zijn sport. Hij is nog nooit op stap geweest. Gisteren vielen we bijna achterover toen we hoorden dat hij voor het eerst in zijn leven is gaan skiën.’ Het verhaal van Lutgart is ook bijzonder. ‘Voor de Spelen had ze nog maar één keer gevlogen: naar Spanje. Nu is ze opgestegen in Brussel om via Amsterdam naar Seoel te vliegen. Anderhalf uur na het opstijgen riep de piloot om dat het vliegtuig ommekeer moest maken omwille van een elektriciteitspanne. Ons moeder ligt daar niet van wakker. 35 uur later kregen we een sms-je: ‘Ben geland.’
Ook de twee ‘andere’ broers doen aan sport. ‘Wij speelden ijshockey. Ik ben begonnen bij de White Caps in Turnhout’, zegt Larris. ‘Jorik was zes jaar toen hij zich oo

foto is smanspraak merMr. Hendrickx
foto in samenspraak met Mr. Hendrickx

k wilde aansluiten maar hij werd doorgestuurd omdat hij niet kon schaatsen. Hij heeft zich dan maar ingeschreven bij de plaatselijke club en daar is de microbe beginnen groeien. In het begin lachten wij: kunstschaatsen, wat stelt dat nu voor in vergelijking tot ijshockey, maar nadien hebben wij vlug ingezien dat je er veel harder moet voor trainen. Nu speel ik nog bij Herentals in de derde klasse. Ik hoop nog eens in de hoogste divisie aan de slag te kunnen maar ik doe het puur voor mijn plezier. Tijdens de zomer doe ik aan motor-crossen. Ik zit in de zijspan van de Duitser Pascal Knöbe. Ondanks mijn drukke werkzaamheden probeer ik toch één keer per week te gaan lopen en laat ik me behandelen door een ‘personal trainer’.’ Rinze doet het iets rustiger. ‘Ik hou het nu bij vissen. Binnenkort ga ik een weekje naar Noorwegen om er mijn hobby te beoefenen.’ De fundraisingsactie die ze hielden om hun moeder mee naar de Spelen te kunnen zenden, kon op veel bijval rekenen, maar ook op negatieve commentaren. ‘Ach, ze doen maar. Vier jaar geleden moest Jorik het in Sotchi zonder supporters doen, nu wilden we ons ma – die haar kinderen nog maar één keer live aan het werk had gezien – absoluut laten gaan. In 2022 zijn de Spelen in Beijing. Hopelijk kunnen zowel ons vader als ons moeder daar Loena gaan aanmoedigen.’ (EM)

 

Pin It on Pinterest