IBF-intercontinentale titel opstapje naar wereldkroon voor Laggoune

In Aalst kunnen ze een stukje feest vieren. Dat was zaterdagavond niet anders toen in deelgemeente Erembodegem Bilal Laggoune, tijdens de Fight Night in het Sportcomplex Schotte, in een meeting, georganiseerd door zijn eigen broer Ezzeddine, de IBF-Intercontinentale titel pakte. De weg naar een WK-kamp ligt nu open. Minder goed verging het Sasha Yengoyan. In de andere titelstrijd van de avond moest hij het hoofd buigen voor de Fransman Howard Cospolite, een zware opdoffer voor de Armeense Gentenaar.

1200 boks-fans daagden op voor wat een lange avond zou worden. Zeven amateur- en evenveel profkampen is echt wel van het goede teveel. Om de tv ter wille te zijn besloot men in allerijl de belangrijkste gevechten naar net na de pauze te verhuizen zodat Vanderheyden-Mahouti en Nikarkhoev-Belkhir voor een leeglopende zaal werden afgewerkt. Dat kwam ook omdat de toeschouwers op dat moment al een feestje aan het bouwen waren. Bilal Laggoune (24) had immers met sprekend gemak gewonnen tegen Maurizio Lovaglio (35). De Italiaan heeft nochtans al een aardig palmares bij elkaar gemept: drie keer nationaal kampioen en een Europeese-EBU-titel in 2015. Maar de drievoudige Belgische titelhouder nam vanaf het begin de kamp in handen. Lovaglio ging vier keer door de knieën om uiteindelijk in ronde zes door technisch knock-out definitief te worden geveld.

Nadat hij met zowat elke aanwezige op de foto was gegaan analyseerde Laggoune zijn wedstrijd: ‘Dit was een strategische kamp. Ik wist dat mijn tegenstander niet graag onder druk staat. Akkoord, ik heb al tegen betere kerels gebokst maar ook hij heeft toch een palmares om ‘u’ tegen te zeggen.  Vanaf de derde ronde voelde ik dat ik het zou halen. Ik zag het gewoon in zijn ogen. Ik verdien deze overwinning. We hebben er hard voor gewerkt. Tien weken lang heb ik me de pleuris getraind. Ik had honger naar deze kamp. Mentaal was ik er klaar voor. Ik voel me als herboren. Ik ben blij dat ik terug bij de cruisers vecht. Toen ik lichtzwaargewicht was moest ik eerst al kampen tegen mijn gewicht (-79 kilogram) en pas dan tegen de tegenstander. Momenteel haal ik 88 kilogram. Dat is perfect.  Nu gaan we ons stilaan richten naar de wereldtitel. Op 1 december boks ik nog een gewone kamp in Gent en daarna zien we wel waar het licht schijnt.’ Zijn broer/manager Ezzedine hoopt de titelstrijd te mogen organiseren op dezelfde locatie in het voorjaar 2018. Wellicht krijgt Laggoune opnieuw de gelegenheid van zijn Amerikaanse miljonairsvriend Joe Foernier om in Miami te gaan oefenen in de 5th Street Gym, waar ook Muhammed Ali altijd vertoefde.

Minder leuk nieuws voor Sasha Yengoyan (32) voor wie het bij de superwelters een gevecht van alles of niets was. Vorig jaar zat hij nog zwaar in de problemen – omdat de man van Armeense  afkomst geen arbeidskaart kreeg, dreigde hij het land te worden uitgezet – maar de Joodse zakenman Tal Milstein gaf hem alle mogelijke faciliteiten, onder meer werk in zijn paardenkwekerij. Nu bereidde ook hij zich uitgebreid voor. Hij verbleef met zijn fysieke trainer drie maanden in Spanje. Sasha begon sterk, trok de eerste drie ronden naar zich toe maar stootte tijdens de laatste vier ronden op een ontketende Fransman Howard Cosolite (34). Een kamp om de wereldtitel was ook zijn droom maar die mag hij nu definitief opbergen.

Tekst: Edwin Mariën
Foto’s: Eric T’Kindt


Voor meer foto’s klik hier