Germain Van De Moere is niet meer

Wie het Belgische en naoorlogse KANOVAREN   een beetje gevolgd heeft of die even napluist komt ongetwijfeld  Germain Van de Moere tegen als topatleet, als nationaal trainer, als gedreven kanofanaat , als Gentenaar , als vriendelijke vrolijke man.

Hij is niet meer ! We vernamen, via niet officiële weg, dat hij in de week van 21 mei ll. op 93 jarige leeftijd , geboren op 29 november 1924, er een definitief punt heeft achter gezet .

Een gezegende leeftijd ongetwijfeld, maar toch voelde ik me zeer getroffen en aangedaan . Als kanoman , zeker als  wedstrijdvaarder in de gouden jaren van de Belgische Kanopsport in de 2de helft van vorige eeuw , zal Germain als een bronzen beeld voor eeuwig in herinnering blijven .

Hij heeft een lange kanosport-carrière laten noteren als wedstrijdvaarder en als nationaal trainer nadien , met een rijk palmares waarover hier onder meer.

Germain had een goede vriendschaps-verhouding met onze club, de Sneppen. Een vriendschapsverhouding die reeds gegroeid is , of beter gezegd misschien gestart is in onze club . Germain werd immers  in 1948 (!) de eerste maal in zijn sportloopbaan Belgisch kampioen K1 500 m. In een nationaal kampioenschap dat wij, de Nielse Rupelsneppen, organiseerden en betwist werd op de Willebroekse Vaart , ter hoogte van “Clothille” de legendarische madame en haar café aan de zwaaikom waar de Sneppen zowat hun vaste stek hadden ( In Niel hadden we alleen een botenloods op de kade). 

Germain was een gelukkig man die dag, ik zie de stralende jonge man toen nog voor mijn ogen. Zijn zege maakte indruk omdat hij met die overwinning zowat de hegemonie brak van Cano Club Mechelen dat met kleppers als René Van den Berghe, Bert Van de Vliet en de toen jonge beloftevolle Rik Verbrugghe een sportieve opdoffer toekende.

WK kajak praag 1958 K2 1000m Rik Verbrugghe en Germain Van de Moere   wereldkampioen voor 2 Russische teams!
WK kajak praag 1958 K2 1000m Rik Verbrugghe en Germain Van de Moere wereldkampioen voor 2 Russische teams!
WK kajak praag 1958 K2 1000m Rik Verbrugghe en Germain Van de Moere   wereldkampioen voor 2 Russische teams!
WK kajak praag 1958 K2 1000m Rik Verbrugghe en Germain Van de Moere wereldkampioen voor 2 Russische teams!

Germain kwam dan ook graag terug naar Niel, miste er geen wedstrijd , die we later dan op eigen Rupel organiseerden toen we ons eigen lokaal daar  betrokken . Met heroïsche discussies  al eens als gevolg , toen Verbrugghe- Van de Moere  bijvoorbeeld, door een meer in de wantij, slechte baankeuze namen en het lieten afweten in K2 tegen de jongere Tjoncke -Kerkaert , die dan meteen dachten dat zij  de W.K.-selectie waard waren en dat duidelijk maakten .

 Ook zag Germain het wel zitten om ons eens training te komen geven op de Rupel . Hij dan in een motorbootje van Rik Dams, zaliger, en wij , een hele ploeg jongeren in K1 op trainingstrip naar Rumst en terug.

 En altijd de uitleg in zijn gezapig Gents dialect, dat hij  dan wel enigszins trachtte verstaanbaar op te poetsen, maar wat in zijn spontaniteit niet altijd lukte .  Zo toen hij de jonge en op dat moment nog onervaren maar beloftevolle Walter Van Mechelen zag varen met een volgens hem als een korenmaaier een niet -efficiente paddeltechniek hanteerde, riep hij verbaasd uit : “Kaak doar aa es den uugste oant bennen hoallèn ! ” ( Kijk daar hij is de oogst aan het binnenhalen )

 

Dit was meteen onze de standaard uitdrukking voor iemand die we zagen varen met krakkemikkige paddelslag. Trainen en presteren dat was voor Germain: varen, kilometers , met intervallen , korte en lange stukken , in tempo of tot het uiterste , naast mekaar varen achter door gaan en overspringen,.. noem maar op je ging er kapot van, maar je had wel een voldaan gevoel : je had echt getraind. Alleen bij het meer en meer wetenschappelijke gestoelde trainen kwam ook de powertaining tot noodzakelijk deel in een trainingschema. Goed hoor voor Germain, maar niet voor de kano-atleet. Meerdere discussies hebben we daarover gevoerd toen we samen in de zestiger jaren, de cursus opleiding trainer gaven. Maar het bleef moeilijk voor Germain: kanovaren dat is souplesse in beweging, powertraining geeft spierdikte en kracht, maar breekt de lenigheid en geeft vooral stramheid in bewegingsuitvoering. Dus fataal voor de kanovaarder, zo sprak Germain Echt voorstander was hij dan ook nooit, denk ik, maar hij nam het uiteindelijk dan wel op in zijn planning .

En natuurlijk als je het palmares van Van de Moere overschouwt, een palmares op de wijze van Van de Moere ,dan was dat zeker een degelijke  efficiënte training, dat ongetwijfeld !

Die Belgische Titel 1948 was de start van een lange reeks succes en vele topprestaties.  Toppunt werd natuurlijk 1958 Praag : Wereldkampioen met Rik Verbrugghe in  K2 10.000 m. Aan beide zijden op het schavot  een Russich professioneel getraind koppel, zij waren daar niet zo gelukkig mee. Maar er was ook de 3de plaats in het W.K.’57 voor eigen publiek in Gent ( daar werd de aanzet gegeven om revanche te nemen in Praag ’58),  ook een 6de plaats in K2 I000m Olympische spelen Melbourne 1956 en deelname O.S Rome ’60. Er waren de finale plaatsen in K1 10.000 m 1948 O.S Londen , W.K -.K1 10000 Kopenhagen ’50 , K2 10.000M W.K. Macon (Fr)( Met Hilaire Deprez -7de ), De West Europese Kampioenschappen Zaandam, 5de K1 1000m. Een greep uit zijn belangrijkste internationale wedstrijden . Voeg daarbij zijn tientallen overwinningen op Belgische en ook vreemde bodem : hij werd bijvoorbeeld Belgisch kampioen K2 met Verbrugghe in Lier, jaargang blijf ik schuldig , maar gevaren in geleende K2, eigendom van KNRS !

Er was ook, en dat is bijna niet bekend , een overwinning in de vermaarde afdaling van de Sella,  Asturias-Spanje, in 1953, waar hij met  voormalig KNRS-clublid en BKV-sportsecretaris, Frans Broeckmeyer, de hele honderden boten tellende meute tegenstanders te grazen nam. Hun naam staat traditiegetrouw als Sella-overwinnaar voor de eeuwigheid gebeiteld in de hoekpalen van de brug over de Sella, tevens ook het eindpunt van die marathonafdaling .

Germain werd tenslotte na zijn actieve sportcarrière nationaal trainer aangesteld door het Belgisch Kanoverbond.

Hij was de coach en toeverlaat van wellicht de meest indrukwekkende generatie die Belgie in het kanovaren gekend heeft met ontegensprekelijk J.P. Burny als uitmuntend man , maar geëscorteerd door Jos.Broekx, Paul Stinckens, Theo Claessens, Herman Naegels , Marleen Kuppens, Brigitte Vernaillen,Jacky Alders,…. en ga zo maar verder . Indrukwekkende O.S-teams b.v. ’72 München : 8 atleten, Moskou ’80, 6 atleten , en Montreal ’76 : 11 atleten .

Germain  is niet meer . Wij gaan hem niet vergeten, De Belgische kanosport mag hem niet vergeten .

Volgens Plato, de Griekse filosoof, bestaan er slechts 2 soorten mensen : de levenden en de varenden .

Goede vaart Germain !   Blijf ervan genieten .

d.jul

Tekst – Julien Röttger

foto met dank aan André Bruyndonckx

Geef een reactie

Subscribe to our mailing list

* indicates required

Powered by MailChimp

Pin It on Pinterest