Filipijnse kunstschaatser Martinez droomt zowaar van een medaille

Het zou een quizvraag kunnen zijn: noem één Filipijnse topsporter. Ver zal u niet geraken tenzij u met een loep op zoek gaat naar een karateka. En dan nog. Hun populariteit overschrijdt zelden de landsgrenzen. Nu loopt het Aziatische land echter warm voor Michael Christian Martinez, die zowaar droomt van een Olympische medaille in het kunstrijden op de schaats.

Martinez kwalificeerde zich aanvankelijk niet voor de Spelen omdat hij maar als achtste  eindigde in de Nebelhorn-trofee – die trouwens werd gewonnen door ‘onze’ Jorik Hendrickx – en die in september in het Duitse Oberstdorf werd gehouden. Die wedstrijd gold meteen als kwalificatietornooi voor de Spelen en alleen de top zeven mocht afreizen naar Pyeongchang. Nadat het ticket van de Zweedse schaatser Alexander Majorov door zijn eigen Olympisch Comité – dat vond dat een zevende plaats toch geen uitzicht zou bieden op succes tijdens de Spelen – werd ingetrokken, kwam er een plekje vrij voor Martinez.

‘Ik was behoorlijk geschrokken toen ik het nieuws vernam’, vertelde hij. ‘Ik en mijn coach waren door het dolle heen.’ Sindsdien crasht Twitter in zijn land. Martinez is een trending topic op de sociale media. Nu wordt het voor hem wel geen vuurdoop. Hij was de enige vertegenwoordiger van de Filippijnen op de Olympische Winterspelen van 2014 in Sotsji. Dit keer zal hij niet alleen moeten afreizen naar Zuid-Korea want ook de Filippijns-Amerikaanse skiër Asa Miller zal van de partij zijn.

Op dit moment bereidt Martinez zich in Los Angeles, met zijn Oekraëense coach Vyachelsav Zagorodnuyk – een voormalig Europees kampioen -, voor op wat komen gaat. Hij wil niet enkel dienstdoen als figurant maar droomt zelfs van een medaille. Vorig jaar, tijdens de Zuid-Aziatische Spelen, ging hij met zilver naar huis. Het goud was weggelegd voor de Maleisiër Julian Yee. Martinez knutselde een totaal nieuw programma in elkaar. Zowel tijdens de korte als de lange kür kwam hij ten val, maar hij is ervan overtuigd dat hij ondertussen genoeg  heeft bijgeleerd zodat hij op de Spelen wel overeind zal blijven. Voor het eerst lukte hij een quad (vier rotaties in de lucht) en dat levert uiteraard een pak punten op. 

De 21-jarige Martinez, die werd geboren in Paranaque, mocht tot zijn achtste niet sporten. ‘Van bij zijn geboorte had hij af te rekenen met astma’, zegt zijn moeder Maria Teresa. ‘Toen gingen we naar een shoppingcenter waar men aan het ijsschaatsen was. Hij wilde dat ook doen. Ik was dolblij. Mits de nodige medicatie lukte dat en ik geef nu éénmaal liever geld uit voor zijn schaatscarrière dan aan ziekenhuiskosten.’ Martinez belandde op zijn twaalfde voor het eerst in Europa en traint sinds 2010 in de Verenigde Staten. Maar in 2013 sloeg het noodlot toe. Een tyfoon vernielde het huis van de familie en er leek een einde te komen aan de carrière van Michael. Een donatie-actie van de plaatselijke supermarkt en wat buitenlandse vrienden bracht genoeg geld in het laadje om hem op de schaatsen te houden. In Sotsji werd hij negentiende. Nu reiken zijn ambities een stuk hoger. ‘Ik sta letterlijk en figuurlijk bijzonder scherp. Ik verloor acht kilogram en verdubbelde het aantal trainingsuren. Het is mijn bedoeling om in februari met twee quads uit te pakken. Ik voel gewoon dat ik bekwaam ben om met een medaille naar huis te keren.’ De Filipijnen zenden zelden atleten af naar de Winterspelen. Sinds Sapporo (1972) gebeurde dat slechts vier keer. (EM)

Pin It on Pinterest