En toen kwam de ontnuchtering: Red Lions onderuit tegen gastland Indië

We geven het toe. Ook wij kwamen superlatieven tekort om de prestatie van de Red Lions op de Hockey World League Final in het Indische Bhubaneswar te beschrijven. Wie Argentinië, Spanje en Nederland verslaat mag aanspraak maken op de titel. Jammer maar helaas. In de kwartfinales kwamen onze landgenoten de thuisploeg tegen: vroeger een grootmacht in het hockey, de laatste jaren naar de achtergrond verwezen. De wedstrijd eindigde op 3-3 maar tijdens de shoot-outs werd het 2-3. Dat Loïck Luypaert alweer tot man van de match werd uitgeroepen is niet meer dan een magere troost.   

Het Kalinga-stadion daverde op zijn grondvesten toen de nummers drie en zes van de wereld hun opwachting maakten. Indië won geen enkele wedstrijd in de voorronde en eindigde laatste in poule B maar speelde tegen België één van haar beste matchen in jaren. Dat er uiteindelijk zes doelpunten zouden vallen, durfde niemand na de eerste helft voorspellen. Sumit kwam twee keer dicht bij de openingstreffer voor Indië en een doelpunt van Dohmen  werd afgekeurd omdat het met de verkeerde kant van de stick werd gescoord.

De tweede helft was amper één minuut op gang gefloten toen het thuispubliek voor het eerst uit de bol mocht gaan bij een doelpunt van Gurjant, na een flater van Van Doren. Het was de eerste maal tijdens deze World League dat de Lions op achterstand werden geplaatst. Amper vier minuten later werd de score al verdubbeld nadat Harmanpreet de derde strafcorner van zijn team in doel verlengde. De Red Lions waren aan de grond genageld maar slaagden er toch in om langszij te komen. Beide goals kwamen er na een strafcorner en werden aangetekend door (wie anders dan) Loïck Luypaert. Bij het eerste doelpunt kreeg hij de hulp van de voet van Manfreet. Hij had welgeteld vier wedstrijden nodig om acht doelpunten aan te tekenen in dit tornooi. De vreugde was echter van korte duur. Rupinder zette zijn team alweer op voorsprong na een nieuwe strafcorner maar Amaury Keusters, op aangeven van Stockbroekx, zorgde ervoor dat shoot outs zouden beslissen over winst en verlies. Eigenlijk was het Amit die de bal in eigen doel liet verdwijnen, dankzij aandringen van Charlier, maar in het hockey worden geen own-goals toegekend.       

De wedstrijd eindigde als een triller. Nadat beide teams drie pogingen hadden mogen ondernemen stond het 2-0 voor Indië. Zowel Indië als België kregen nog twee kansen. De thuisploeg liet ze allebei liggen, de Red Lions scoorden twee keer (2-2). Vervolgens tekende Manpreet voor de beslissende treffer. In de na-beurt slaagde Arthur Van Dooren er niet in om doelman Karkera te verslaan.

Tom Boon: ‘Tot voor deze wedstrijd waren wij de beste ploeg op het tornooi. Tijdens de kwalificatiematchen leken wij wel onklopbaar. Vandaag was echter zo’n wedstrijd waarin niets lukte. Vanaf de afslag draaide alles vierkant en liepen er vele, kleine, dingen mis. We zijn er nooit in geslaagd om in ons spel te komen. Indië geloofde in zijn kansen en dat leverde ook het voor hen gewenste resultaat op. Nu moeten we ons opnieuw concentreren op het vervolg van het tornooi zodat we uiteindelijk toch nog met opgeheven hoofd naar huis mogen.’  In het beste geval kan België nog als vijfde eindigen. Donderdag krijgen ze alvast een rustdag.

Tekst: Edwin Mariën
Foto’s: International Hockey Federation (FIH)