Eindelijk een krachtmeting tussen de Grote Twee en weer wint Van der Poel

ANTWERPEN – Het was alweer een tijdje geleden dat Mathieu van der Poel en Wout Van Aert elkaar in de ogen hadden gekeken. Zaterdag was het dan toch zover. En dat leverde (eindelijk) spektakel op aan de boorden van de Schelde. Opnieuw was het Van der Poel die zijn grootste (en enige) concurrent te sluw af was.

Om Van der Poel van de overwinning te houden moet je hopen dat Mathieu heeft af te rekenen met mechanische pech of ten val komt. Dat laatste was al tijdens de openingsronde het geval. Het was Tom Meeusen die tegen de grond ging. Van der Poel zat in zijn slipstream en sloeg ook tegen de vlakte. De Nederbelg werd opgehouden waardoor hij als twaalfde opnieuw aan de slag kon. Zoals zo vaak was het Laurens Sweeck die na de openingsronde de snelste tijd liet noteren. Het was meteen het sein voor Van Aert om wat harder op de pedalen te gaan trappen maar ook voor Van der Poel om de anderen bij te halen en ter plekke te laten. Na minder dan tien minuten wedstrijd lieten de beste twee veldrijders van het seizoen de anderen in de steek. In de achtervolging ontstond een groepje van vijf met drie Telenet-renners: Lars van der Haar, Toon Aerts en Corné van Kessel. Sweeck en Pauwels, die zijn beste prestatie van het seizoen leverde en als vijfde finishte, maakten eveneens deel uit van het achtervolgende kwintet. Nu was het de beurt aan Van Aert om ten val te komen. Van der Poel behield een voorsprong van zes seconden maar na een fietswissel kon de Europese  kampioen opnieuw aansluiten. In de laatste ronde sloeg Van der Poel zijn slag en dat uitgerekend op het terrein waarin Van Aert zich het best voelt: tijdens het lopen in het zand. Het was meteen zijn negentiende overwinning van het jaar.

Van der Poel was ervan overtuigd dat het op een spurt met twee zou uitdraaien. ‘Ik had mijn mecanicien al gevraagd om rhino-banden klaar te zetten om het verschil te kunnen maken maar in laatste instantie heb ik mijn plannetje gewijzigd. Misschien maar goed ook, want ik heb nooit met rhino’s gereden. Op deze omloop is het moeilijk om iemand uit het wiel te fietsen. De omloop lijkt eenvoudig maar vergis je niet, in dat zand is het hard zwoegen. Dit is meteen een startschot van een bijzonder zware periode voor mij. Ik heb immers besloten om aan alle wedstrijden deel te nemen. Na Baal ga trek ik wel opnieuw op stage naar Spanje als aanloop naar de kampioenschappen.’

Niettegenstaande hij opnieuw het hoofd moest buigen was Van Aert niet meteen ongelukkig. ‘Vorig jaar eindigde ik op vier seconden, nu waren het er drie. Nog drie jaar en ik sta hier op het hoogste schavotje’, glimlachte hij. ‘Neen serieus. Ik ben blij dat ik op stage ben geweest. Hierdoor start ik zondag ook met een gerust gemoed op het heuvelachtig parcours van Namen. In Spanje heb ik alleen maar gerust en getraind. Ik heb heel wat kilometers bergop gereden. Met resultaat: ik ben twee kilo afgevallen en haal hierdoor mijn streefgewicht. Het werd trouwens tijd ik er even tussenuit trok. Ik had een aantal dingen rond mijn hoofd waar ik liever niet verder op inga.’ Meer dan een minuut na het kop-duo bolde Sweeck alsnog als derde over de meet.

Bij de vrouwen won Sanne Cant al voor de vierde keer op rij. Vandaag in Namen kan zij de 100ste overwinning uit haar carrière behalen. Katherine Compton werd tweede, Helen Wyma derde. Voor Marianne Vos was het de eerste cross van het jaar. Zij kwam niet in het stuk voor en eindigde op een achtste plaats. (EM)

Pin It on Pinterest