De Kleijn doet zege van Antwerpse Havenpijl dunnetjes over in Sluitingsprijs

Arvid de Kleijn: zelfs als rechtgeaarde wielerliefhebber zegt de naam u waarschijnlijk niets, tenzij u deze zomer langs de kant van de weg stond tijdens de Antwerpse Havenpijl. De Nederlandse belofterenner, afkomstig uit Arnhem, was toen de snelste van de grote groep. Vandaag dinsdag in Putte-Kapellen deed hij dat nog eens dunnetjes over.

De Sluitingsprijs: het blijft iets speciaal. Geprogrammeerd op het einde van de maand oktober kan je je ofwel verwachten aan ijskoude temperaturen (zoals in 2015) of een aangenaam lenteweertje, zoals nu het geval was. Putte-Kapellen is ook de wedstrijd die (net niet) eindigt op de landsgrens met Nederland. De winnaar gooit zijn handen in de lucht op Belgisch grondgebied en laat zich uitbollen tot in Noord-Brabant. Het is ook het einde van de kermisweek, met oliebollen en de onvermijdelijke botsauto’s, inclusief een minuscuul straatgevecht. En aan het eind van de dag: een afterparty.

Dit keer was het ook de laatste koers van Jürgen Van den Broeck (34). De afscheidnemende renner bolde als laatste van het grote peloton – uiteindelijk finishten 110 van de 129 gestarte renners – over de meet op plek 75  en mocht uiteraard op het podium. Maar eerst dienden, met zijn naaste familie aan zijn zijde, de emoties verwerkt in het kleine tentje naast het ereschavot waar de haak klaar hing waaraan hij zijn fiets zou bevestigen. ‘Jongen, ik kreeg het lastig. Uiteindelijk is dit een hoofdstuk uit mijn leven dat definitief wordt afgesloten. Uiteraard had ik me hierop voorbereid. Ik wilde absoluut in België afscheid nemen, het liefst net te ver van mijn eigen supporters. Naarmate de wedstrijd vorderde besefte ik almaar meer dat ik mijn laatste kilometers als prof aan het afmalen was. Ik zal niet in een zwart gat vallen. Ik ga profiteren van het leven. Niet dat ik dat de voorbije jaren niet kon. Koersen was ook genieten, maar vanaf nu wordt het toch even anders. Al bij al heb ik een mooie carrière gehad. Dat zal ik nooit vergeten.’

Wat we wel haast zouden vergeten is dat er ook nog werd gekoerst in het Hoge Noorden van Antwerpen. Op 70 kilometer van het einde gingen veertien renners aan de haal: Roy Jans, Ludovic Robeet, Dimitri Peyskens, Maarten Wynants, Sjoerd Van Ginneken, Edward en Emiel Planckaert, Dries Van Gestel, Kevin Van Melsen, Wesley Kreder, Stijn Devolder, Cees Bol, Jarno Gmelich Meijling en Tom Vermeer. Op vijf kilometer voor het seizoeneinde werd Robeet bijgebeend, twee kilometer verder de rest van de groep. Meteen het sein voor Arvid de Kleijn – vorig jaar vierde in deze wedstrijd – om zijn tactisch plannetje boven te halen. ‘Ik werd door Marco Doets naar voor geloodst en koos uiteindelijk het wiel van Coen Vanmeltfoort. Dat bleek de juiste beslissing te zijn.’ Voor De Kleijn is dit meteen ook zijn afscheid aan het Baby – Dump Cyclingteam, een mini-formatie van amper twaalf renners, geleid door Piet Rooijakkers en gesponsord door – u raadt het al – fabrikanten van babyspullen. Maar kleine kinderen worden groot en daarom stapt de winnaar – die enkele maanden geleden ook al werd gesignaleerd bij Caja Rural – nu over naar Metec – THK Continental. ‘Dat is een team met meer ambities. Zij rijden een steviger programma waardoor ik alvast in twaalf grotere koersen mag aantreden, die ik nu aan mijn neus zag voorbijgaan.’ Voor De Kleijn (23) was het de derde seizoenzege. Hij won ook een etappe in de Tour du Loir et Cher. (EM)

Pin It on Pinterest