Davis Cup lijkt bijzonder ver weg na nederlaag van Bemelmans en De Loore

RIJSEL – Johan Van Herck heeft gegokt en verloren. Om één uur, zestig minuten voor aanvang van het dubbelspel in de finale van de Davis Cup tegen Frankrijk, geraakte bekend dat de kapitein van het Belgische team dan toch niet opteerde voor David Goffin maar voor Joris De Loore om, aan de zijde van Ruben Bemelmans, de Fransen Gasquet en Herbert te bekampen, want ook Noah liet zijn nummer één, Tsonga, langs de kant. Het draaide verkeerd uit voor de Belgen.

In het voetbal spelen coaches al eens kat en muis met de pers. In het tennis is het nog een stuk erger. Het reglement laat de kapiteins toe om een uur voor aanvang van het dubbelspel de samenstelling van hun tweetal nog te wijzigen. Op de laatste speeldag kan dat zelfs nog tot een kwartier voor de start van de eerste wedstrijd. Er werd dus fameus gegist over de opstelling van (vooral) de Franse formatie. Richard Gasquet en Pierre-Hugues Herbert hadden nog nooit samengespeeld. Drie uur van aanvang van de partij werd één en ander duidelijk toen beide spelers zich opwarmden zonder dat Tsonga ergens te bespeuren was.

Noah: ‘Uiteraard was het een moeilijke beslissing. Zelfs binnen de groep was niet iedereen het eens met mijn keuze. Ik had het me een stuk simpeler kunnen maken indien ik voor de ‘politiek correcte oplossing’ had geopteerd. Dan had niemand me na afloop met de vinger kunnen wijzen als het verkeerd was afgelopen. Nu liep ik de kans om gezichtsverlies te lijden.’ Herbert is een certitude maar gaf er geblesseerd de brui aan tijdens de Masters. In geen tijd geraakte hij echter opgelapt. ‘Ik heb ontelbaar veel wedstrijden gespeeld aan de zijde van Nicolas Mahut, dus was het uiteraard een grote aanpassing’, zei hij. Richard Gasquet gaf toe dat vele Fransen op hem rekenden. ‘Uiteraard kwam er hierdoor meer druk op mijn schouders te liggen. Ik had niks te winnen, wel alles te verliezen. Dat zijn de wetten van de sport. Ik ken ze door en door. Wie zondag tegen mij had verteld dat wij samen zouden dubbelen, had ik gek verklaard.’ Waarop Herbert onmiddellijk reageerde: ‘Ik niet. De ‘Cap’ had het me na de halve finale al verteld.’

Wie de Belgen aan het werk zag op training werd niet echt wijzer. Zowel Goffin, Darcis, Bemelmans als De Loore namen deel aan de opwarming. Om de tegenstander nog wat meer zand in de ogen te strooien, speelde Goffin telkens met één van de drie andere spelers aan zijn zijde. Na afloop gaf Van Herck toe dat hij een serieus stukje komedie had opgevoerd. ‘Geen ogenblik heb ik eraan gedacht om met Goffin te starten.’ Diens persoonlijke coach, Thierry Van Cleemput, had vrijdagavond al verklaard dat hij zijn poulain liever niet in actie zag komen. ‘Je moet het vertrouwen geven aan spelers die in het verleden iets hebben bewezen’, ging Van Herck verder. ‘Ruben en Joris wonnen al van kleppers als Alexander en Mischa Zverev en Bolelli/Seppi. Waarom zou ik één van hen dan in de tribune plaatsen?’

DE LOORE GROEIT BOVEN ZICHZELF UIT MAAR BEMELMANS SUKKELT MET DE OPSLAG

Aan de paraatheid van Ruben Bemelmans twijfelde geen mens. De tennisfans maakten zich meer zorgen over de fysieke conditie van Joris De Loore, die sinds september geen wedstrijden meer had betwist. Het draaide echter anders uit. De Loore speelde boven zijn niveau, maar Bemelmans liet het op een paar cruciale momenten volledig afweten en brak na de wedstrijd dan ook in tranen uit. De wedstrijdomstandigheden waren totaal anders dan vrijdag. Het aantal Belgische fans was gehalveerd – 200 euro voor een ticket waarmee je welgeteld één wedstrijd kan zien is dan ook niet niks – terwijl het thuispubliek te keer ging alsof het om een wereldbekerfinale ging. Noah: ‘Ik moet de Franse pers bedanken omdat ze de mensen hebben opgeroepen om ons volop te steunen. De sfeer was fantastisch. Ik heb dit nooit eerder meegemaakt.’ Zelfs de 25 000 Fransen zullen hebben gedacht dat ze droomden toen de wedstrijd van start ging. Na zeventien minuten stond het al 4-0 voor hun favorieten. Negen minuten laten sloegen de Belgen er pas in om een eerste punt te veroveren. Telkens Herbert aan het net verscheen was het ‘bingo’ en de returns van Gasquet waren dodelijk. Noah: ‘Ook ik wist niet wat er gebeurde. Maar in het dubbel kan er vlug veel veranderen.’ Van Herck: ‘In de eerste set hadden we het inderdaad moeilijk maar uiteindelijk hebben de twee toch bewezen dat ze kunnen terug vechten.’ Bemelmans: ‘Mijn tweede service was niet goed genoeg en wanneer ik dan toch eens een wat beter serveerde dan wisten de Fransen daar telkens raad mee.’

De tweede set verliep volgens een heel ander scenario. Vooral De Loore speelde goed en wist dat ook. ‘Ik nam toen inderdaad een vliegende start en kon een tijdje op mijn elan doorgaan. Het belangrijkste is dat mijn knie heeft stand gehouden. Kortom, ik voelde me echt goed op het veld. Jammer dat het niet resulteerde in een overwinning. Zelfs de chauvinistische Fransen gingen uit de bol toen hij met een verschroeiende forehand uithaalde. De Belgen braken door de service van de thuisspelers bij 1-3 maar hun vreugde was van korte duur. Nieuw opslagverlies van de thuisspelers bij 2-4 was wél doorslaggevend. In set drie liep het echter mis voor onze landgenoten. Nochtans trokken zij bij het immer belangrijke zevende spel door de service van de Fransen, maar dit keer konden ze niet standhouden. Bemelmans: ‘Ik weet dat de 5-5 tot stand kwam omdat mijn opslag nergens op leek.’ Herbert en Gasquet forceerden een tiebreak en degradeerden de Belgen tot toeschouwers. Van 5-0 werd het uiteindelijk 7-2. Van Herck: ‘We missen nog wat ervaring. In die derde set kwam dat tot uiting. Het ontbrak ons echter nooit aan energie en ook op het mentale vlak zat alles prima.’

Niettegenstaande de vierde set gelijk opgaand verliep slaagden Bemelmans en De Loore er niet in om het spel naar zich toe te trekken. Iedereen wist dat de Franse break – uiteraard in het zevende spel – doorslaggevend zou zijn.  Met 6-1, 3-6, 7-6 (7/5) en 6-4 moesten de Belgen na 3u03’ hun meerdere erkennen in de thuisploeg. De euforie die was ontstaan na de openingswedstrijd van Goffin vrijdag was helemaal weggeëbd en de Davis Cup zal allicht ook dit keer niet naar een Belgisch team gaan al verwacht men dat de Luikenaar Tsonga zal verslaan. Gasquet denkt daar echter anders over. ‘Jo-Wilfried is op deze ondergrond één van de beste spelers ter wereld en zijn service is verschroeiend. Ook al is de tegenstander van een meer dan degelijk niveau, dan nog ben ik ervan overtuigd dat wij na de vierde wedstrijd al zeker zullen zijn van de zege.’ Indien dat niet het geval is kan Steve Darcis alsnog voor een reuzeverrassing zorgen tegen Pouille (of Gasquet). Noah: ‘Ik beslis slechts op het allerlaatste moment wie zal spelen.’ Van Herck: ‘Ook al lees ik nu al hier en daar dat we vandaag een unieke kans hebben gemist, dan nog blijf ik ervan overtuigd dat wij niet kansloos zijn morgen. We hebben bewezen dat we kunnen rekenen op typische ‘zondag’-spelers. We zullen steeds uitgaan van onze eigen mogelijkheden en dan weet je nooit waar we uitkomen.’ (EM)

Pin It on Pinterest