Dan Mclay toont nog eens zijn snelle benen in de Eurometropole tour

Dan McLay (Fortuneo Oscaro) heeft zondag zijn snelle benen nog eens een keer getoond aan het eind van de Tour de l’Eurométropole. De Brit uit Leicester, die is geboren in het Nieuw-Zeelandse Wellington uit een Nieuw-Zeelandse vader en een Engelse moeder, was in Doornik iets sneller dan Kenny Dehaes en de Fransman Anthony Turgis, die zich net iets té zege-zeker voelde. Voor McLay is het zijn tweede overwinning van het seizoen. In februari won hij de Trofeo Palma.

Ze lopen niet dik : de topwedstrijden over de taalgrens. Uiteraard maken Luik-Bastenaken-Luik en de Waalse Pijl deel uit van de World Tour maar voor het overige is er slechts één wedstrijd van buiten categorie : de Tour de l’Eurométropole, met start in La Louvière en finish in Doornik. Vroeger was dit het slotstuk van het tweeluik de ‘Franco Belge’ maar sinds het verdwijnen van die mini-rittenkoers staat de wedstrijd zelfstandig op de kalender. Al is dat niet helemaal juist, want er is een duidelijke chemische verbinding met de Omloop van de Westhoek, die zaterdag werd gereden en gewonnen door André Greipel.

Zeggen dat het een adembenemend spektakelstuk werd, is de waarheid geweld aandoen, al kon de slotfase wel ‘opmerkelijk’ worden genoemd. Na 40 kilometer ontstond een kopgroep met Biermans, Ourselin, Moly, Riou, Tronet, Deltombe, Stevens en Budding. Niet meteen namen waarvan je een kramp in je kaken krijgt. Het achttal mocht een voorsprong opbouwen van meer dan vier minuten maar tijdens de zes plaatselijke ronden van pakweg vijftien kilometer elk zakte hun bonus stelselmatig : van 2’27’’ over 1’11’’ naar 28’’ met nog twee ‘toertjes’ te gaan. Ongeveer bij het ingaan van de laatste ronde liep alles weer samen. Terwijl iedereen zich opmaakte voor een massasprint ging Anthony Turgis aan de haal. De man waande zich onklopbaar, stak beide armen in de lucht en moest zodoende in allerlaatste instantie nog verbouwereerd toekijken hoe niet alleen McLay maar ook Kenny Dehaes hem voorbij zoefden.

Niettegenstaande McLay niet meteen een erelijst kan voorleggen waarvan je achterover valt, liet hij zich vorig jaar opmerken in de Tour toen hij tijdens de eerste zes ritten binnen de top tien finishte en zelfs één keer op de laatste podiumplek mocht plaatsnemen. Tijd voor een (hernieuwde ?) kennismaking dus. ‘Als jonge kerel verhuisde ik met mijn ouders naar het Engelse Leicester. Daar ontpopte ik me als een baanrenner. Mijn wereldtitel op het WK koppelkoers voor junioren blijft een mooie herinnering maar omdat ik ook op de weg wou uitblinken verkoos ik om toe te treden tot de beloften-ploeg van Lotto-Belisol. Toen woonde ik in Leuven. Een zege in een heuvelachtige rit in de Ronde van de Toekomst in 2014 deed me besluiten om nieuwe horizonten te verkennen en te verhuizen naar Gerona. Vorig jaar deed het ik dan uitstekend in de Tour maar eens het gebergte in zicht kwam, moest ik opgeven. Ik had heel veel verwacht van dit seizoen maar ik kwam niet verder dan één zege in Palma. Tijdens de spurt kwam ik in aanraking met een fotograaf. Aan die val hield ik een stel gebroken ribben over wat meteen de rest van mijn seizoen hypothecairde. Nu legde ik hopelijk de basis van een succesvol 2017-2018. Morgen wordt bekend gemaakt voor welke ploeg ik dan zal uitkomen’. Er wordt gefluisterd dat het om Vital Concept, de nieuwe formatie van Jerome Pineau, gaat. Indien dit klopt, dan krijgt hij daar met Bryan Coquard een andere spurter naast zich. Ook onze landgenoten Kris Boeckmans, Jonas Van Genechten en Bert De Backer maken deel uit van de nieuwe pro-continentale formatie.

Tekst: Edwin Mariën
Foto: Tour de l’Eurométropole